Rodondrenowo...

Rododendrony to przepiekne rosliny.... Maja w sobie tyle uroku i piekna, ze az dech zapiera.

Gdzies tam wyczytalam, ze potrzebuja specjalnej gleby i widac taka maja na wschodzie Niemiec - tam widzialam najwieksze egzemplarze rododendronow. U mnie piekny zakatek maja w Zaczarowanym Parku i co roku warto sie wybrac z aparatem, bo mimo wszystko za kazdym razem mozna zobaczyc cos nowego-innego. Wiem, ze w Polsce jest przepiekne Arboretum w Wojslawicach i tam ponoc rododendronow cale morze, ale mnie nie udalo sie tam trafic, mimo  ze to blisko

moich rodzinnych stron. Moze i mnie bedzie dane je zobaczyc.

Dzisiaj pare zdjec z Zaczarowanego Parku, ktory niezmiennie kocham od lat!

 

 

 

 

 

 

 

 

Zielono mi...

To wlasnie teraz jest ten okres, kiedy zielen jest najpiekniejsza...

Pozniej bedzie jeszcze tez pieknie, ale juz inna zielenia, dojrzalsza i ciemniejsza.

Zaluje bardzo, ze nie mam teraz mozliwosci na wypady fotograficzne. Pare lat temu przeczysywalam wiosenne parki i przywozilam do domu setki zdjec. Teraz zrobilo sie skromnie.Nie zmienia to faktu, ze wiosna to moja ulubiona pora roku, mimo ze w tym roku jakas taka kaprysna i nieprzewidywalna.

Mimo tego jej uroki tak dobrze wplywaja na dusze...

Ciesze sie, ze jest!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Makowe panienki...

Taaaaaaaaaaak.... Obudzilam sie... Obudzilam naprawde!

Od kilku dni siedze z nosem w komputerze i albo syce sie zdjeciami z galerii, albo tez sama

cos wyciagam z kata i ciesze sie formami i kolorami. Znajac mnie sama wiem, ze ten zapal jak sie zaczal tak sie i skonczy, ale co duchowo zatankuje to moje!!!!!

Wiosna przemija i zaluje, ze tak malo mialam okazji, zeby popatrzec przez obiektyw na

rozkwiecony, zielony swiat... Tak jakos wyszlo...

Ale bedzie jeszcze lato, moze wtedy uda mi sie cos zatrzymac w kadrze.

A na razie ciesze sie, ze przeszla moja fotograficzna apatia. Oby na dluzej!

 

 

 

 

 

 

 

Wrazenia z wycieczki...

 

 

W zeszla niedziele bylismy na wycieczce w Lichtenwalde. A wlasciwie to w przypalacowym parku, gdzie znajduje sie wystawa "Zwykli ludzie". Zwykli o tyle, ze tym razem ani to ludzie mlodzi, ani filmowo ladni, ot przecietni tacy, jak wzieci z ulicy. Moim zdaniem zaskakujaca swoja autentycznoscia wystawa, bo rzezby sa naturalnej wielkosci i do tego bardzo dokladne w detalach.

Fotografujacych duzo i prawie wszyscy zainteresowani figurami (ja sama tez a na jednym ze zdjec nawet moja tesciowa ukryta) a tu maj dookola i park pelen soczystej zieleni... Pieknie bylo!!!!!!!

 

 

 

 

 

Przespalam...

Przespalam duzo czasu i dzisiaj sie obudzilam z mysla o tym, ze w koncu cos tutaj napisze.
Wiosna przemija szybko raczac nas zmienna pogoda i dzien mija za dniem nie wiadomo kiedy....
Ostatnio bylam na malym wypadzie, jutro postaram sie pokazac pare zdjec.
Dzisiaj tylko pozdrawiam serdecznie tych, ktorzy tu zagladna...

W oczekiwaniu na wiosne..

 

 

...koty chca coraz czesciej hulac po balkonach. Pierwsze promienie cieplego slonca wywoluja

u nich radosc i az przyjemnie patrzec jak probuja odnalezc w powietrzu nowe zapachy.

 

 

 

 

 

 

 

Duska zawsze w poszukiwaniu czegos ciekawego, ma niezwykla kondycje do badania wszystkich miejsc i ciesze sie, ze tak jest. Duska miala bowiem problemy zdrowotne i troche sie tym martwilismy. Zabralismy ja do lekarza i okazalo sie, ze kortyzon przyniosl jej ulge i kot jak odmienionny. Nawet na pieszczoty przychodzi :-).

Niunia oczywiscie zaglada tez na balkon, ale ona glownie pilnuje godzin pracy i lezy u "tatusia" na biurku. To jest milosc od pierwszego wejrzenia i tak to juz zostalo....

 

Ja sama wiosny od dawna wygladam i co roku juz na poczatku sie martwie, ze bedzie za krotka.

Tak to juz ze mna jest, mimo ze czekam na nia cale miesiace...

Wspomnialam kiedys, ze mamy trzy balkony a na nich mamy rozne drzewka, dlatego nie ma miejsca na zadne skrzynki z kwiatkami.  Z tego to tez powodu postanowilam odswiezyc swoje florystyczne apetyty i w malym przedpokoju urzadzilam mala zielona oaze.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Koty z tej odmiany tez zadowolone i przychodza poobgryzac to, co sie da zlapac w kly...

Ja ze swojej strony zastanawiam sie, co sie uchowa, bo warunki sa troche specyficzne - jest wprawdzie swiatlo, ale jest niewiele slonca. Mam jednak nadzieje, ze jakis czas bedziemy mieli wszyscy troche radosci z tego zielonego pomyslu!!!

 

 

 

 

 

 

 

Skruszona i boso...

... biegne do Was, aby dac znak zycia. Baaa... Nawet po sniegu warto tu wrocic :-)

 

 

 

A chce nie tylko dac znak zycia, ale tez opowiedziec o krotkim urlopie, ktory wlasnie mam za soba... Bylismy w Austrii, w Tyrolu, niedaleko Innsbrucka, w cudnej termie.

Ja robie juz tak niewiele zdjec, ze najczesciej nie mam juz co pokazywac, ale te impersje musialam zatrzymac a przy okazji podzielic z Wami.

 

 

Inspiracja do wyjazdu bylo nasze srebrne wesele, ktore postanowilismy poswietowac w troche nietypowy sposob. Wybralismy akurat te terme, bo juz w internecie mozna bylo sie zorientowac, ze to szczegolne miejsce. A my kochamy termy! Przy termie jest Hotel i tam sie tez zatrzymalismy.

Taki widok powital nas z tarasu naszego hotelowego pokoju...

 

 

 

 

 

 

Po przebraniu sie w stroje kapielowe ruszylismy do termy, ktora byla punktem ciezkosci naszego tam pobytu. W takich miejscach nie wolno fotografowac, dlatego ograniczylam sie tylko do tego zdjecia, zeby pokazac jaki jest widok (rowniez na gory) z perspektywy termy "wewnetrznej".

 

 

 

 

 Pod dachem byly dwa baseny, ale to nie bylo wszystko... Na zewnatrz byly atrakcje, ktore nie tylko zaskakiwaly, ale tez zachwycaly. Trzy baseny na roznych poziomach, z rozna zawartoscia (mineraly, solanka, siarka) z widokiem na cudowny krajobraz.

 

 

 

 

 

 

 

 





Pogoda spisala sie na medal, bylo caly czas pieknie, slonecznie i korzystanie z basenow zewnetrznych mialo w sobie szczegolny urok. Oczy nie mogly nacieszyc sie widokiem a krystaliczne powietrze pozwalalo oddychac pelna piersia. Bylismy tam piec dni i z tego czasu nieskonczona ilosc godzin spedzilismy w wodzie.  Wieczorem dookola basenow plonely pochodnie... Wielka atrakcja okazala sie byc kuchnia hotelowa. Dane mi bylo juz byc w roznych hotelach, ale takie sniadania widzialam pierwszy raz. Podejrzewam, ze nie bylo zyczenia kulinarnego, ktore by bylo niespelnione... Kolacje to tez rozdzial sam w sobie...

Bylo smakowicie i pieknie pod kazdym wzgledem!

 

Poniewaz slonce wedrowalo po niebie, zrobilam zdjecia o innej porze dnia, w ten sposob mozna sobie wyobrazic lepiej moje zachwyty.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

No i to by bylo na tyle... Bede wspomninac ten pobyt z duzym sentymentem,  bo to nie tylko piekne miejsce, ale tez okazja bya wyjatkowa i na pewno niecodzienne doznania.

Podobalo nam sie bardzo i niewykluczone, ze jeszcze tam kiedys wrocimy!

 

Pozdrawiam Was serdecznie!